Jazzirti

Jquery ile tab nasıl yapılır?

Meriç — Sun, 25 Jul 2010 14:54:31 +0000

Abi eğer arayüzle uğraşıyorsan bilmen gereken tek bir şey var: jQuery.

Şimdi piyasada bin tane ücretsiz tab hedesi yapan plug-in var. Onlardan bir tanesini seçip çört diye işin içinden de çıkabilirsin. Yapılabilir yani, ama bir süre sonra “easah yeter bea” deme ihtimalin de var. Mesela benim vardı. Hala da var lan. Artık hiç sevmiyorum öyle iki tane tab yapıcam diye bilmem kaç kb’lik javascript’i include etmek falan. Sevmiyorum işte. Kılım. Bir de o plug-inler html’in içine SEKİZGBİNONİKİTÜÇRDÇRKTA tane class atıyor abi. Nefret ediyorum

Bak mesela: En çok kullanılan jQuery UI Tabs plugini ne hale getiriyor class isimlerini:

Bu ne abi? Hepi topu bir tab yapıcaz

Eh tabi durum böyle olunca, tablara istediğiniz stillemeyi yapabilmek için de boşu boşuna vakit kaybediyorsunuz.

O durumda, ne yapmak gerekiyor? Kendimiz yazıcaz. Çok da basit aslında. Tembelliğe alıştırmasaydın kendini şimdiye kadar çoktan öğrenirdin!

Bak bu senin baz alacağın HTML yapısı

Yukarda gördüğün gibi, bir ufak UL listesi içinde #tab1 #tab2 ve #tab3 şeklinde verilmiş bağlantılar ve o bağlantılara denk gelen ID’lere sahip üç güzel divin var. Bu divlerin sınıflarına dikkat: “tab” elbette biliyorsun ki, bu “tab”ların display’i “none” olmak zorunda. Zira gizlenecekler.

CSS’in pseudo class’larını kullanarak div.tab:first-child dediğin zaman, ona da display:block dediğin zaman, ilk tab’inin açık olması gerektiğini browser’a anlatabilirsin. Veya, javascript ile ilk “tab” sınıflı div’e “ona ekle sen css’ten display block” da diyebilirsin. jQuery sağ olsun. Konumuz bu değil, onu sen hallet. Konumuz o ul.tabs altında kalan li’de bulunan a’ya tıklandığında hangi div’in açılacağını anlatmak.

Bunu nasıl yapacağız?

böyle:

bundan sonra da, yapacağınız şey o “active” ler o pasifler artık nasıl görülecekse. onu şey etmek haco. hadi kolay gelsin.

(tamam

$(document).ready(function() {

$(“#tabs”).tabs();

});

demek işin içinden çıkmak da kolay ama… sevmiyorum be abi. Kendin yapınca daha güzel geliyor.)

ps: jQuery’yi include ettirmeden bi boka yaramaz kod. Bir de test edip yazmadım, ama genel mantık bu. Patlarsa benden değil. Mesuliyet kabul etmem. Canım sıkılıyodu yazıverdim. Hıh.

Kıçım iki karat.

Aradığınız şey burada

Meriç — Sun, 25 Jul 2010 09:50:48 +0000

Ama önce postun devamını okumalısınız.

209.85.229.99 www.youtube.com
209.85.229.99 youtube.com
209.85.225.100 translate.google.com
209.85.225.101 translate.google.com
209.85.225.100 docs.google.com
209.85.225.101 docs.google.com
74.125.43.103 docs.google.com
74.125.43.103 translate.google.com
74.125.43.103 code.google.com
74.125.43.103 pages.google.com
74.125.43.103 video.google.com
74.125.43.103 translate.google.com.tr
74.125.43.103 docs.google.com
74.125.43.103 sites.google.com
74.125.43.103 books.google.com
74.125.43.103 chrome.google.com
74.125.43.103 sketchup.google.com
74.125.43.103 froogle.google.com
74.125.43.103 labs.google.com
74.125.43.103 mars.google.com
74.125.43.103 moon.google.com
74.125.43.103 notebook.google.com
74.125.43.103 toolbar.google.com
74.125.43.103 browsersync.google.com
74.125.43.103 catalog.google.com
74.125.43.103 codesearch.google.com
74.125.43.103 dir.google.com
74.125.43.103 earth.google.com
74.125.43.103 groups.google.com.tr
74.125.43.103 shopping.google.com
74.125.43.103 sky.google.com
74.125.43.103 support.google.com
74.125.43.103 tools.google.com
74.125.43.103 wap.google.com
74.125.43.103 answers.google.com
74.125.43.103 google-analystics.com
72.14.213.136 khm0.google.com
72.14.213.91 mt0.google.com
72.14.213.136 khm1.google.com
72.14.213.136 mt1.google.com
72.14.213.93 lh4.ggpht.com
74.125.53.139 gg.google.com
209.85.229.147 maps.l.google.com
209.85.229.147 maps.google.com

Twitter’da protected kullanicilarin fotograflarini buyuk gormece.

Meriç — Sat, 24 Apr 2010 20:14:40 +0000

Efendim gun gecmiyor ki bir cakallik daha kesfetmeyeyim. Az once `ulan olsa olur ha` dedigim bir seyin daha mumkun oldugunu fark ettim. (esasen bir yildir yapiyorum da, yeni fark etmis gibi yazsam daha cok ilgi ceker dedim evet.)

Mesela diyelim ki benim fotografimi buyuk gormek istiyorsunuz. Giriyorsunuz http://twitter.com/zalambodont ‘a. Tikliyosunuz profil fotografima ama olmuyorre? Tiklanamiyorre! Cunku protected.

Efendim kolayi var. Hemen fotografa sag tiklatin. Goruntu dosyasinin urlsini kopyalayiverin *safari’de `Copy image location diyorre`*. Elinize su url geldi:

http://a1.twimg.com/profile_images/817122930/25310
_381146915425_664200425_4384632_6916650_n_bigger.jpg

Burada `_bigger` kismini siliverin. Elinizde su kaldi:

http://a1.twimg.com/profile_images/817122930/25310
_381146915425_664200425_4384632_6916650_n.jpg

Ahan da! Yaaa…

Hadi iyi ajanlamalar.

Twitter gerçeği

Meriç — Fri, 12 Mar 2010 10:49:53 +0000

Güvenlik firması Barracuda Labs, 19 milyon kadar Twitter hesabını şöyle bir track etmiş ve minimum 10 takipçisi olan, en azından 10 kişiyi takip eden ve minimum 10 tweet yapmış kullanıcıların %21’inin inaktif olduğu sonucuna ulaşmış.

Abilerin araştırmasının detaylarında Aralık 2009 itibarıyla Twitter’da takip ettiği 19 milyon kullanıcı içinden sadece %26’sının 10’dan fazla takipçisi olduğunu, %40’ının ise 10’dan fazla kişiyi takip ettiğini, %51 gibi ezici bir çoğunluğun ise 5’ten az kişiyi takip ettiğini söylüyor.

Ayrıca, kullanıcıların %34’ü bir defa bile tweet etmemiş. %73’ü ise 10’dan daha az tweete sahip.

All Things Digital’in MediaMemo kısmında gördüm:

İsteyenler haberi okuyabilir merak edenler de raporu buradan download edebilir (pdf).

Ne ağır şarkıymış meğer.

Meriç — Mon, 01 Feb 2010 08:55:51 +0000

sen misin bu hallerde olmama sebep? inanmak gelmiyor içimden!
oysa ki durmaksızın süren kavgalar; meğer aşkın cilveleriymiş…
ellerim bomboş, yüreğimde bir sızı, ateşe atılmış bir demir gibi kor hala,
ellerim bomboş, gözümde yaşlarla; güneşin kavurduğu bir çöldeyim…”

1 Ocak 2010 şifa niyetine Deli Sürüşü

Meriç — Sat, 02 Jan 2010 20:14:48 +0000

Bu yılın daha önce geçirdiğim hiçbir yıla benzemesini istemiyorum. Bu yüzden, 31 Aralık gecesi sıçana osurana kadar içmek ve dağıtmak yerine, bir arkadaşımın Kadıköy’de verdiği “Yılbaşında evden çıkılmaz” başlıklı “Buluşması”na gidip, gece 12.30 gibi mantıklı bir saatte eve dönüp uyuyup, ertesi sabah 7.50′de uyandım. Tek amacım var. Gürcan’ın aklından çıkan, İstanbul – Bursa Orhangazi ve İznik arasında bir yerde bulunan Keramet köyü’nün ılıcasına gitmek ve gayet yüzmek konulu bir deli sürüşü yapmak. Yol, 85 kilometre sürüş, 1 saat kadar feribottan mütevellit. Yaparım diyip çıktım haliyle.

Gürcan’ın evine uğradıktan sonra yeni tanıştığım Mustafa ağabeyle birlikte çıktık yola. Canozor’un feribotta dervileceği kadar çok dalga vardı. O yüzden biraz endişelenmedim değil. Zaten bizden sonra iptal etmişler tüm Eskihisar – Yalova seferlerini. Aksi gibi zaten fotoğraf makinemi almayı unutmuşum, bir de dönüşte tüm körfezi dolaşmak zorunda kaldık.

Yolda tek problem rüzgardı. Gürcan, Mustafa ve ben resmen rüzgar yüzünden sekiz çizdik yolda. Ben biraz daha yere yakın olduğumdan Gürcan kadar etkilenmedim. Adam resmen gitti gitti geldi.

Orhangazi’de Yusuf’un Yeri’nde köfteleri mideye indirdik. Sonrasında İznik tabelalarını takip ederek Keramet tabelasını bulduk ancak dönmemek gerekiyor ordan, biraz ilerde Ilıca tabelası var. Asıl nokta orası.

Hayatımda ilk defa böyle güzel bir yer gördüm. Konuşmama gerek yok, 1 Ocak, yeni yıla yani, gökyüzü altında YÜZEREK girdim. 35 derece su sıcaklığı. Priceless!

Bu konuda çok ciddiyim.

Meriç — Sun, 20 Dec 2009 20:49:14 +0000

Ansiklopedik olmadığı sürece bir şeyi okumayı hiç sevmiyorum. Okuduğum şey, anında bilgi olarak dönmeli bana.
Sırf bu yüzden akademik metinleri de sevmem. Zengin görünsün diye uzattıkça uzatırlar konuyu; derinlemesine analiz yapar gibi görülür ama aslında onlarca sayfa arasında anlattığı hiçbir şey yoktur. Bilgi kırıntılarını cımbızla seçmek zorunda bırakılırsınız hep.

Özellikle ders kitapları, şişirilmiş yorumlardan ibarettir. Ders kitaplarında sayfalarca şey okuyup, hiçbir şey öğrenemediğimden, o boş sayfalardaki bilgi eksikliğinden dolayı ders çalışmayı hiçbir zaman sevmedim. Bu yüzden derslerim hep kötüydü. Onların yerine hep ansiklopedi okudum liseden mezun olana kadar.

Birileri, benim gibi düşünüyor mudur acaba?

Best Buy Türkiye’de (Mavi Tişörtlüler geldi!)

Meriç — Tue, 15 Dec 2009 22:04:10 +0000

Best Buy, iki seneyi aşkın pazar araştırması ve fizibilite çalışmasının ardından, tüm konumlandırması ve çalışan altyapısı incik cıncık planlanarak Türkiye pazarına sonunda girdi.

Best Buy, Avrupa’daki ilk mağazasını İzmir’de açtı açacak, şu an Balçova’da büyük bir telaş ve heyecan var biliyorum.

Dünya’nın en büyük tüketici elektroniği perakandecisi Best Buy’ın toplamda 9 markası ve 155 binden fazla çalışanı bulunuyor. Firmanın müşteri ile doğrudan etkileşime giren çalışanları ikiye ayrılıyor, Mavi Tişörtlüler ve Geek Squad. Geek Squad çok daha rafine teknoloji bilgisine sahip, hazırcevap ve her konuya hakim her mağazada mağazanın en merkezi konumunda bulunacak, işi satış olmayan, tüketicinin en kazık sorularına cevap vermek olan bir ekip. Mavi Tişörtlüler ise bilindik sıradan satış danışmanlarından çok farklı olarak, müşterinin ihtiyacına uygun ürünü seçmesi için yardımcı olmak üzere yetiştiriliyor.

Yani Mavi Tişörtlü’lerin amacı size pahalı olanı satarak primlerini doldurmak değil, ihtiyacınız olanı satın almanızı sağlamak ve satın aldığınız ürün konusunda sizi bilgilendirmek.

Bu günümüzde hemen her teknoloji marketinde duymaya alıştığım “o reyonla ben ilgilenmiyorum diğer arkadaşlara sorun” cümlesinin soğuk gerçekliği karşısında tokat gibi yükseliyor.

Firma zaten daha web sitesiyle esasen ne kadar farklı olduğunu gösteriyor. Yabancı sermayeli rakiplerinin aksine, bir katalog sitesi yerine, tüketiciye bilgi veren tonla makaleyle dolu şekilde yayına başladı bestbuy.com.tr. Gamers Club adında kurmaya hazırlandığı ve Türkiye’li oyuncuların kalbini 12′den vuracak planların yapıldığını bildiğim bir oluşum bu.

Global pazardaki birikimini Türkiye pazarında nasıl kullanacağını ve elde edeceği sonuçları sabırsızlıkla bekliyorum. Umarım, akıllarından geçeni yaparlar ve yine umarım, başarıları Türkiye’de teknoloji tedarikçilerinde kemikleşmiş “ürünümü satarım, bilançoma bakarım” zihniyetine büyük bir balta vurarak genelin kalitesini yükseltir.

Bu arada, söylemeden duramayacağım. Alienware’i getirdiler. Slingbox’u da getirdiler. Helal olsun. N810′u da getirirlerse tüm Geek’lerin kalbini yiyecekler.

Afiyet olsun ne diyeyim.

Aidiyet

Meriç — Wed, 02 Dec 2009 23:03:41 +0000

Bin beşyüz farklı yerde farklı şekillerde dile getirdim muhtemelen, bir daha dile getireyim. İnsanın hayata bağlı kalmasının en önemli nedeni bana göre aidiyet. Bir şeye ait hissetmeye çalışıyoruz, bir takıma, bir partiye, bir düşünceye, bir kadına, bir anneye, bir babaya kardeşe, arkadaşlara, sosyal statüye… Hiçliğe düşünce sigaraya, içkiye, uyuşturucuya. Hiçbir şeye ait hissedemediğimizde uyku hapına, ipe, boşluğa, rüzgara, mermiye… Bu “ait” olmanın en kolay yolu, şehire ait olmak. Çünkü şehir senin aidiyetini asla reddetmez. Ama kadın eder, anne veya baba eder, uyuşturucu eder, hatta mermi bile eder. Ama şehir asla aidiyetini reddetmez. Yapamaz çünkü, senin gibi çaresiz milyonlarca insandan beslenir şehir. Ben şehire ait olmak yerine bir kadına ait olmayı yeğlerım. Gerçi hoş, aidiyetimi kabul eden kadın daha çıkmadı ortaya. (Depresyonlarda bu hafta)

zalambodont.org

Meriç — Wed, 21 Oct 2009 12:04:34 +0000

Benim de tumblr’ım var, ben de cool’um. Benim de Tumblr’ım var. Ben de cool’uuum.

http://www.zalambodont.org

zalambOdOnt nedir hacı?

Meriç — Sun, 18 Oct 2009 11:43:03 +0000

ilk olarak 92 yilinda izlenmis olan tazmanya canavari isimli cizgi filmin “mom’s and taz’s” isimli bolumunde gordugum ve o zamanlar yasimin verdigi yanilsama yuzunden “zalambodont” olarak algiladigim zalambdodont tabirinin yandan yemis hali.

bahsi gecen cizgi film bolumunde ortaya ¢ikan turlu aksilikler yuzunden taz ve otel isletmecisi isvereni bir cukura duserler, turlu tabu sudur budur oyunlarindan sonar scrabble oynamaya baslarlar. isveren kadin oyuna zalambdodont yazar ve bu tabirin “bir cins kostebegin azi disi dizilis sekli” oldugu ortaya ¢ikar. bu denli kucuk yasimda benimsemis oldugumdan oturu, typo oldugunu bile bile sozlukten her ucurulusumda inatla tekrar bu nick’i alma sebebim budur. ve evet kendisi sozlukten 3 ya da 4 defa ucurulmus olan eski bir yazardir.

2004’un son donemlerine kadar nerede olduguna bakmaksizin hoplayan, ziplayan kendinden gecen cilgin bir insandi. artik duruldu. kucuk ve kimine gore “onemsiz” olan her seyi takardi, kimseye “gecirmek” “ayar vermek” “satasmak” gibi tavirlar sergilemedigi icin ayni seyi kendisi icin de isterdi, sozluk icinde yazar hakkinda bolumunde yazan altinci nesil yazar ibaresini de takardi, ondan da vazgecti. insanlarin hepsine “ne olduguna bakmaksizin” sicakkanli davranirdi, bunun bir hata oldugunu gordu bundan da vazgecti sonra.

su anda okudugunuzu ise sozlukte yazmaya devam etmek icin degil bes yila yakin bir sure zarfini “tamamen” sozlukte gecirdigi icin bir vefa niyetine “account”unun sozlukte bulunmasi gerektigini hissettigi icin yazdi. tanidigi insanlarin en mukemmellerini sozlukte tanidi, ayni sekilde hayati boyunca bulasmak dahi istemeyecegi kadar ezik ama disariya saldirarak ezikligini ort-bas etmek icin var olan; uzun birseyler yazdigi zaman bir bok oldugunu zanneden, sozlugun asil “veri bankasi” donemlerini yasamadigi halde oturup “sozluge bir katki yaptigi yok, tek istedigi ilgi cekmek” diye kuyrugundan cekilmis kedi misali sahsima saldirmaktan cekinmeyecek ve daha once “warm to everyone” olan kisiligimi “aminiza koyayim sizin gibi insanlarin” moduna cevirebilecek kadar “basarili” insanlari da sozlukten tanidi. daha doğrusu bu tarz düsük yasam formlarinin olabileceginin farkina vardi. satasmalara müsait bir insan degildir. cunku cabuk parlar, kolay alev alir. ama hicbir zaman “o konu kapandi” gibi bir laf soylerken “tehdit” eden bir insan degildir. bisikleti sever, dans etmeyi de. bilgisayar basinda saatlerini gecirebilir ama yemek yemeyi asla unutmaz.

paranoyaktir, sozlukten son ucurulusunun sebebi de muhtemelen paranoyasidir. bundan sonra ise sozlukten ucurulacagini simdilik tahmin etmedigim yazardir. cazin her turlusunu sever, 85’ten once olmus olan olaylar ilgisini ceker. her konuda az da olsa bilgisi vardir. cocuklugunu ansiklopedi okuyarak gecirmistir ne de olsa. ismi meric, soyismi kara’dir. 21 haziran 1983 iskenderun/hatay dogumludur. bir donem ukte olarak karsisina cikan iki metrelik bir zenci sevgilisi asla olmamistir. ama iki metrelik, zenci, ve mataralara su koymaktan hoslanan bir dolu arkadasi vardir.

/evet, sozluk backup’ımı buldum/

ntvmsnbc’den neden ayrıldım.

Meriç — Sat, 17 Oct 2009 10:39:08 +0000

Bugün aynı soru tekrar soruldu, “abicim işine karışmak gibi olmasın ama, medyayı bırakıp kodculuğa geçmek ne kadar doğru” şeklinde.

Bu sorunun cevabını vermek lazım. ntvmsnbc’de gerçekten çok mutluydum, çalışma arkadaşlarım muhteşemdi, NTV zaten apayrı bir ekol. Bir gazetecinin çalışabileceği en iyi kurumdur Doğuş Yayın Grubu. Böyle bir yerden ayrılmak ise gerçekten verilmesi zor bir karar. Ancak, benim karakterim biraz, -Oray Eğin’in deyişiyle- “LOUD”, McCann’den iş arkadaşım Tolga Hırsova’nın deyişiyle de “Ritmi bozuk”.

Herkes sabit bir ritmle tik tak işleri götürürken, ben tak tik şeklinde ilerliyorum, bana profesyonel hayatımda sorun yaşattı mı? Hayır. Şu güne kadar yaptığım hiçbir işi eksik bitirmedim. İsteyene sorabilirsiniz. Zaten bazı sosyal medya guruları gibi çalıştığım her işten kovulmamış olduğum da profesyonel karakterimin oldukça sağlam olduğunun bir göstergesi olsa gerek. “Yenilikçi, birleştirici, blog yazarı” gibi “yaptığın yenilik nedir” veya “neyi birleştirdin sen”, “iyi ama blogunu da sürekli güncellemiyorsun ki yavrum” gibi sorulara cevap veremeyecek insanlar gibi yalan sıfatlarla dolaşmıyorum. Yaptığım belli, eserlerim belli. Yani bu konuda bir sıkıntımız yok. Ancak bu bozuk ritm, karşımdaki insanların beni anlamamasına, anlamadığına da hemen etiket yapıştırmasına neden oluyor.

“Norm” kavramı bana göre oldukça yanlış bir kavram. Bir kere kendi içinde çelişkili! Bir toplumun normu yaşlılarını buzulların üstüne koyarak ölüme terk etmek olduğunda, başka bir toplumda bu davranış “anormal” diye nitelendiriliyor. Tıpkı bir deli hastanesinde anormal diye tıkılanların içinde dolaşan bir doktorun asıl anormal olan kişi olması gerektiği gibi. İşte bu “normal”lere göre, ben çok anormalim. Anormal olduğum için de buna bir kulp takmak için kaşınan çok. Bir de etraflarında olan goygoycu tayfanın oyuncağı olmaya çok meyillilerse, o zaman kulp kaçıyor.

İşte bu kulp kaçırıcı normallerle yüz göz olmama neden oldu ntvmsnbc. Ben de -haliyle- “Loud” olduğum için, oldukça sert tepki gösterdim. Çünkü yaptığım iş ile kimliğimi birbirinden kesinlikle ayırdığım halde, toplum normu “ne iş yapıyorsan osun” olduğundan olsa gerek, anlaşılmadı ve, bu “otu boka karıştırmaya bayılan mahalle karısı ağızlı erkek müsveddeleri” ile daha fazla yüz göz olmamak, yaptığım iş ile göz önünde bulunmamı engelleyecek, daha mütevazi bir iş arayışına geçtim. Haziran ayında iGOA ile yollarımı kesiştiren de bu oldu. Oradan ayrılışımın sebebi ise, tamamen maddi bir konu, evime giren hırsız, tepetaklak ilerleyen birkaç hafta ve sonrasında McCann Erickson’da açılan kapıdır.

Ben, kişisel problemlerimi insanların içinde tartışmayı sevmiyorum, toplum normu biraz “mahalle karısı ağzı”ndan yana olduğundan olsa gerek, bu tip konular insan içinde çığırtkanlık yaparak konuşulduğunda da, verdiğim cevap veya girdiğim tartışma da, ciddiyetsiz oluyor. Zaten biliyorsunuz, Türk toplumunda haklı olmak istediğinizde ilk “mağdura yatan” olmanız gerekiyor. Toplum da teşbihi beliğden bihaber olduğundan (ulan ben de çok safım, millet -de’yi -da’yı ayıramazken, bir de çevrimiçi ortamda teşbiği beliğ yapıyorum) ifade etmek istediğiniz anonimiteyi “orospu çocuğu*” diyerek ilettiyseniz bir de hemen suçlu ilan edilirsiniz. Varsın olsun. Sırf bu tip denyolar daha fazla bulaşmasın diye ayrıldım ntvmsnbc’den. Durum budur. “ntvmsnbc’ye güveniyor götoğlanı, oradaki konumuna güveniyor” lafları durulsun diye. Konumsuz insanlar tarafından da “o gelirse ben gelmem” uygulaması yapılması aslında, zamanında bu pozisyonu nasıl kullanabilecekken, eşeklik edip kullanmamış olduğumu da gösteriyor.

Özet: Efendim ntvmsnbc’den hakkımda çıkan dedikoduları duymaktan yorulduğum, sıkıldığım, tiksindiğim için ayrıldım. İstifa ederken de zaten bu durumu sevgili Ebru Çapa ile paylaşmıştım, gazeteci olarak PCnet’te halen sessiz sakin, sürekli olmasa da yazma isteğimi tatmin edecek kadar yer ediniyorum, zaten bir kısım arkadaşlar gibi yazıcam deyip yazmayan biri değilim. Sağ olsun o başarısız arkadaşların uyandırdığı isteği ben karşılıyorum şimdi.

Not: Şu Friendfeed denen mecrada hala milletin sakız gibi çiğnediği “orospu çocuğu” şu anlama geliyor: Herkes bir orospu çocuğundan bahseder, ortada bir orospu çocuğunun olduğu aşikardır, ancak bu zavallı çocuğun kim olduğu kimse tarafından bilmez, ismi cismi yoktur, anonimdir çünkü. Hıncını çıkarmak istediğine hemen “orospu çocuğu” lafını yapıştırırsın. Eğer, “orospu çocuğu” olmak istemiyorsan, yani anası belirsiz, babası belirsiz, kim olduğu belirsiz olmak istemiyorsan, anonim takılmamalısın. Anonim olmayan, “yanlışsın arkadaşım, ben orospu çocuğu değilim” deme şansına sahiptir çünkü. Anonim olansa istediği kadar “ben orospu çocuğu değilim” desin, “kimsin sen” sorusuna verecek bir cevabı yoktur. Bunu anlamak için biraz aksak ritmli olmanız gerekse de, ben yine anlatayım, anlayan anlasın.

Sibirya’dan neden kız alınmaz?

Meriç — Tue, 13 Oct 2009 20:00:41 +0000

Açıklayacağım ama önce lütfen videoyu izleyin.

Hadi tamam, kız bulamadın kendine, arayışın seni taaa Sibirya’ya kadar götürdü, hadi ortamda gözün bir şeyi görmedi, zaten soğuk, evleniverdin yaptın bi eşeklik aldın Sibirya’lı kızı.

Eşekliğe devam ettin bir de yavruladınız. O çocuk böyle ağladı mı ne yapacan arkadaşım? Kafanı nerelere vuracaksın? Zaten soğuk memleket. Bir de üstüne oğlan ağlamaya başladı mı bu sesi çıkarıyor. Valla çok zor.

Billa çok zor…

Ama ben rüzgarı sürmek istiyorum!

Meriç — Tue, 13 Oct 2009 12:32:35 +0000

Dışarda iyiden iyiye lodos kendini gösteriyor. Kendisi çıldırmış durumda. Ben iyiden iyiye rüzgarı sürmek istiyorum yüzüme.

Arkada Last.fm Black or White ile günümü gün ederken, ben Macaulay Culkin olmayı ne kadar çok istediğimi hatırlıyorum :D

Kafam yamuk yumuk lan, herifin bi kere kafatası yumurta gibi en bilmediğin. Herif klipte ne güzel rap modunda takılıyordu. Şirin adam lan.

Dün Year One’ı izlemeye kasarken, Full HD görüntünün Osman’a göre olmadığını tekrar kanıtlamış oldum. Bir kısım gelişmeler sayesinde belki önümüzdeki yıl için enteresan açılımlara gark olabilirim. Bir de işyerinde ilk defa aradığım huzuru buldum.

Daha önceki çalıştığım yerlerdeki insanlarla da aram iyiydi, oldukça da güzel ekiplerle çalıştım ama, bu ekibin güzelliği bir başka. Ortamın IQ seviyesi yüksek olunca olay farklılaşıyor tabi. Kendini aptal hissediyorsun.

Kendimi aptal hissetmeyi özlemişim. Bir de. Evet, kafam açılmaya başlamış :(

Tork canavarı Ducati Monster 620 Dark

Meriç — Sun, 11 Oct 2009 19:20:08 +0000

Siz de bir gün benim gibi tork canavarı ve kıpraşmayı titreşmeyi seven bir makineye (Ducati Monster 620 Dark) sahip olmak isterseniz benim deneyimlerimi göz önünde bulundurabilirsiniz

Sabrın sonu selamet.
Canozor lakabını taktığım (Hatta isim soyismi var, Dük Canozoroğlu) motosikleti satın aldığımda, üzerinde fabrikadan çıktığı zamandan beri değiştirilmemiş (yani gevremiş, sertleşmiş) lastikleri vardı. Haliyle yol tutmayan bu lastikler, kalkışlarda büyük problem yaratıyordu. Birinci haftanın sonunda “stop etmesin, ama kaymasın da” diyerek kılı kırk yararak yaptığım kalkışlar nedeniyle toplamda 238 defa stop ettirdim kendisini. Yeni lastik terciğimi Michelin Pilot Road 2‘den yana kullandım. Sonuç mükkemmel, ortası orta-sert, yanakları yumuşak bir lastik olduğundan kısa sürede ısınıp tam performansı veriyor ve fakaaaat. Son günlerde fark ettiğim üzere (motosikleti de tanıdığım için artık) kalkışlarda biraz daha cesur ve agresif olmamın da etkisi olabilir, bu cihaz yine de patinajlara geliyor! Hiç affetmiyor. Neyse ki çok dengeli, çabuk toparlıyor. Özellikle kalkış sırasında “gazı kapatmak” çok yanlış. Sabrın sonu selamet, 3 saniyede değil de 5 saniyede 100km/s hıza çıkın. Ölmezsiniz :)

Yüksek devir-düşük vites
Monster, gerçekten devir isteyen bir motosiklet. Motor 11,000 devire sahip, en güzel ivmelenmeyi 6-7 bin devirde sağlıyor. “Ekonomi yapıcam” diye düşük devir kullandığınızda, geçen gün başıma geldi mesela, Emir’le Bebek yokuşundan çıkarken motosiklet sert bir yamaçta stop etti. Oysa bir vites düşük girsen, pıtı pıtı çıkacaksın. Ayrıca, köprüden geçerken düşük vites şartını hatırlatmama gerek yok. Ekonomi yapıcam diye bir tam depoyu hep maks. 6 bin devirde kullandım, bir sonraki depoyu da yüksek devirde, sonuç olarak arada 20 kilometrelik bir fark oldu. (170 ve 190 km)

Artçılı kullanım
Daha önce Yamaha DT125, Honda Twister, DL-650 Vstrom, Varedero gibi modellerle artçı taşıdım. Piaggio X9 250 ile bildiğin gezilere katıldım artçı ile, ancak Monster 620, galiba biraz da artçının “rahatsız” oturuşu ve yere olan yakınlığı nedeniyle arkada kimsenin olmadığı izlenimi bırakıyor kullanırken. Gerçi şimdiye kadar iki artçı aldım, bunların en ağırı olsa olsa 60 kilodur. Deniz Oktar‘ı artçı yapana kadar tam performansı söyleyemeyeceğim. (Sarıyer’den Kanyon’a ne yormuştun ulan beni). Artçı ile giderken en iyi oturuş pozisyonu, artçının bacaklarıyla sizi belinizden sıkı sıkıya sarması, sol elini göğüs hizanızda tutarken, sağ elini de selenin hemen altındaki demire yöneltip kendini germesi. Sizin için en iyi oturuş pozisyonu da artçılı veya artçısız olarak, depoyu bacaklarınızla olabildiğince sıkmak. Böylece kollarınıza çok yük binmiyor. Bizzat kendi motorumun ilk artçısı ben oldum, yeminle çok korkutucu ve rahatsız bir deneyimdi. Lütfen artçınızla hız yapmaın. 90′la gitmek, 190′la hiç varmamaktan iyidir.

Meyilli arazi
Monster’ın en büyük problemi meyilli arazi bana göre. Tek başına sürüşlerde en pratik yöntemin 3 bin devir gaz verirken debriyajı yavaşça bırakırken arka freni tutmak olduğuna kanaat getirdim. Gazı biraz daha açınca ilk kavrama ardından freni bıraktığımda arka teker sorgusuz sualsiz kayıyor. 3 bin devir ideali bu işin. 70 kiloyum. :P Daha ağır arkadaşlar için durum farklı olabilir tabii. Bugün mesela, Bilgi Üniversitesi Dolapdere Kampüsü’nün önündeki yokuştan sağa dönüp biraz gaz vermemle kıç yine attı. Yepyeni lastik, sıcak ama dinlemiyor haylaz.

Egzoz borusundaki çizik
Daha motoru aldığım üçüncü gün, sen X9′un manevra kabiliyetini Monster’dan beklersen ne olur biliyor musun? Garajdan çıkarken kendini birden bire kaldırıma sürtünmüş şekilde bulursun. Gitti güzelim sağ egzosun karizması. Manevra kabiliyeti çok çok düşük, hele ki küçük makineden geçiyorsanız, gidonun turu çok çok az. İki şeritli bir yolda U dönüşü yapmak için kaldırımlara olabildiğince yaklaşmak gerekebiliyor. Bir de, motosikletin alt egzoz çıkışı yere çok yakın, iki kişi olarak herhangi bir kaldırım rampasına çıkmak demek, altın yere çarpması demek. Öyle kaldırımlardan inip enduroculuk oynamayın sakın. Çarparsınız. Hayır ben çarptım, egzosu çizdim duvara dokunup, oradan biliyorum.

Rolanti sırasında çıkan şıngırtı ve diğer sesler
Bunun varsayılanında o şıngırtı yok abi, meğer egzos borularından birinin üzerinde bulunan dana gibi alyanla sıkılabilen vidalardan biri gevşemiş. E o kadar titretsen beni ben de gevşerim en nihayetinde, sıkınca geçiyor. Bir de çukurlardan geçerken gelen bir şıngırtı var. Böyle çık çıkırılıt gibi bir ses. Zincirden abi o. Alışıyorsun zamanla. Motorun tork canavarı olduğu halde stok egzozlar ne yazık ki beklenen sesi veremiyor. Güzel gürültülü bir ses için modifiye beyin, hava filtresi ve Termignoni seni bekliyor. 63 beygir 75 beygire çıkıyor. Fiyatı da 1500 Euro civarında. Spormoto seni bekler.

Son olarak: RÜZGAR
Ya öne bir siper taktıracaksın (300 euro) ya da benim yaptığımı yapıp adam gibi bir kask, adam gibi bir mont alacaksın. 200′ü fazla zorlama, rüzgardan elini debriyaja atamıyorsun, vitesi düşüremiyorsun, depodan hafif doğrulamıyorsun bile. Yok ben yapmadım, yapan arkadaş söyledi.

Selam bilgisayar, nasılsın?

Meriç — Sun, 27 Sep 2009 10:17:50 +0000

İlk bilgisayarıma kavuşma hikayem komiktir, hatırladıkça gülesim geliyor bak. 95′in yazında bitim kanlanmış, babama bilgisayar bilgisayar diye tutturmuştum. O sıralar Devlet Malzeme Ofisi’nin Siemens Nixdorf satışları vardı, onlardan birini evimizde her daim duran katalogdan beğenmiş ve babama göstermiştim. “Aha da bu” demiştim. Ve fakat, İskenderun’da DMO olmadığından ötürü, bunun Adana’dan alınması gerekiyordu. Nedense Adana’ya bu iş için asla gidilmedi. İlk bilgisayarımın kavga dövüşle peşinatı benim tarafından ödenerek alınan ilk vitesli bisikletle aynı kaderi paylaşacağını düşünmemiştim pek.

Her neyse, Adana formülü patladığından ötürü, İskenderun’dan satın alınabilecek bir nesne üzerine yoğunlaşmaya başladım. O sıralar İskenderun’da sadece Escort Bilgisayar’ın satış merkezi bulunuyordu. Ondan da bilgisayar almak, deveye hendek atlatmaktan çok daha öteydi. Öyle ki, sonunda pestili çıkmış olarak babam bir motosiklet mağazasının önünden geçerken. “Vazgeç oğlum bilgisayardan, sana motosiklet alalım” demişti. Gözlerimdeki parıltıyı görmeniz gerekiyordu. (Sanki ben gördüm de anasını satayım, yazmadan edemedim bu cümleyi) Zaten sonra bana ait olan ilk bilgisayara 99 yılında kavuştum. Acer Aspire’ın P3 500 MHZ ve 64 MB RAM’e sahip olan bir modeliydi. Dur lan 99′muydu acaba hakkaten? Oralar biraz muallak.

Anlayacağınız, lise hayatımda evimde pek bilgisayarım yoktu. Ancak lise 2-3 sırasında bilgisayar ve Future.NET teknolojisini evde kullanabildim, arada e-pack’i de unutmamak gerekir. Hatta evdeki odamın kapısında hala “Türkiye’de İnternet=Superonline” sticker’ı duruyordur muhtemelen. O odaya da 3 yıldır falan uğramadım neredeyse. Orada da babamın baskıcı rejimi nedeniyle, bilgisayarın kutusu annemlerin odasında dururken, kasası çalışma masamın altına konuşlandırılmış, monitörü de ayaklarımı uzattığım sehpanın altına gizleyip, üzerine de örtü çekerek saklamıştım. Geceleyin bir saatte uyanıp, yıllardır dışarda, arkadaşların evinde veya internet kafelerde, olmadı babamın müdürü olduğu okulun laboratuvarında yaptığım gibi çeşitli BBS, IRC gibi serüvenlere devam etmiş, hatta şu an hiç kontakta olmadığım Aylin hanımla tanışmama vesile olan küçük çaplı web sitesini geliştirmiştim. Oha ulan. Çok eğlenceli ve stress dolu günlerdi. CRT monitörün ışığı belli olmasın diye, kapının üstüne çarşav geçirir, alttan çıkacak ışığı da çeşitli havluyu kapı eşiğine sıkıştırarak şey ederdim. Peki sonra ne oldu? Bütün bu yan aktiviteye rağmen İstanbul Üniversitesi’ni kazandım.

O bilgisayar, İstanbul’a taşındığımda benimle birlikte geldi, ancak iki üç ay sonra yurda yerleşince, otomatikman İzmir’e, ablama hizmet etmek üzere gönderildi. İşte o dönemlerde, (2001-2003 arası) bilgisayarsız, motosikletsiz bir genç olarak, hayatında en büyük yer kaplayan iki şeyden yoksun bir birey haline geldim. Bu durum, kendimi ek$i sozluk zirvelerine vermeme neden oldu. Harbiden yapacak bir şey yok lan, düşünsene. Ne elinin altında bir bilgisayar, ne sıkıldığında gazlayabileceğin bir motosiklet. Oha!

Resmen bir sosyal patlama ve ne olduğunu şaşırmışlıkla 2002′nin Ocak ayından başlayarak, 2005′in Kasım’ına kadar yapılan her zirveye -literally- katılım sağladım. Hatta sadece İstanbul’dakiler değil, İzmir ve Ankara’da yapılan yarı gigantik ve gigantik zirvelerin hepsinde bir adet fotoğrafım görülebilir. İnanmayanlar gelsin evimde konuğum olsunlar, arşivin tozlu raflarından çıkaracağımdır. Ah, pardon yapamıyorum.

İşte, o boşluk var ya, o 2001 yılında başlayan ve bir uyuşturucu gibi etkisini 2005′e kadar taşıyan, bilgisayarsızlık ve motosikletsizlik boşluğu, şu an yarım yamalak da olsa bende etkisini gösteriyor. 8 Ağustos Cumartesi akşamı, iPhone’umu önce şarj cihazına, sonra da ses sistemine bağladığım sırada, yastığımın altına koyup, düşük ses seviyesinde müzik arşivimi dinlemeye başladığım sırada hiç tahmin etmemiştim ama, ertesi sabah odamda hiç tanımadığım bir erkekle uyanana kadar hiç hatırlamadığım -bilgisayarsızlık- boşluğuna düşeceğimi bilemezdim tabi. Acaip bir psikoloji, ne yapacağını şaşırıyorsun. Hatta adamların peşinden koşturuyorsun. Ohannez.

O zamandan bu zamana evde kullanabileceğim adam gibi bir bilgisayarım yok, sadece merickara.net’i host eden Osman (P4 3,2GHZ HT, 2GB RAM, 256MB Nvidia Quadro NVS ekran kartı) ve bir adet Philips 42 inç televizyona sahibim artık. Ve emin olun, monitör olarak bir LCD TV kullanmak hiç eğlenceli değil.

Neyse ki açılan boşluğu dolduracak bir çift tekere sahibim. O da olmasa, galiba şu yaşımda kafayı yerdim. Uzun bir süre bilgisayar satın almayı gerçekten düşünmüyorum, çünkü evde bir bilgisayar olmayınca, ne kadar çok süreyi kendime ayırdığıma hayretle bakıyorum şu an.

Merhaba, ben Meriç. 26 yaşındayım, boş zamanlarımda Ducati’m ile gazlıyorum. Bilgisayarım yok ancak, bir reklam ajansında ön yüz geliştirici (front-end developer) olarak çalışıyorum.

Acı ama gerçek

Meriç — Mon, 07 Sep 2009 16:48:59 +0000

Hey
Hayatınım
Seni buraya getirenim

Hey
Hayatınım
Seni umursayanım

Onlar
İhanet ederler
Senin tek gerçek dostunum

Onlar
İhanet edecekler
Sonsuza kadar yanındayım.

Rüyanım seni gerçek yapan
Gözlerinim çalman gerektiğinde
Acınım hissedemediğinde
Acı ama gerçek.

Rüyanım, zihnini saptıran
Gözlerinim, sen uzaktayken
Acınım, hesap verirken
Biliyorsun, acı ama gerçek.

Sen!
Maskemsin
Örtümsün, kalkanımsın!

Sen!
Maskemsin
Suçlanan kişi sensin

Yap!
İşimi yap
Kirli işlerimi yap günah keçisi!

Yap
Amelimi yap
Çünkü sen utandırılansın.

Rüyanım seni gerçek yapan
Gözlerinim çalman gerektiğinde
Acınım hissedemediğinde
Acı ama gerçek.

Rüyanım, zihnini saptıran
Gözlerinim, sen uzaktayken
Acınım, hesap verirken
Biliyorsun, acı ama gerçek.

Nefret
Nefretinim
Sevgi istediğinde nefretinim

Öde
Bedeli öde
Hiçbir şeyin bedelini öde!

Hey
Hayatınım
Seni oraya getirenim

Hey
Hayatınım
Ve artık umursamıyorum!

Rüyanım seni gerçek yapan
Gözlerinim çalman gerektiğinde
Acınım hissedemediğinde
Acı ama gerçek.

Hakikatinim, yalan söyleyen
Sebebinim, kanıtlarınm.
İçindeyim, aç gözünü!
Ben, senim!
Acı ama gerçek!

TTNet bunu okuyosan hoşsun olm

Meriç — Tue, 25 Aug 2009 21:32:53 +0000

Bu postu Türkiye’de İnternet’i pamuk ipliğine bağlayarak 4 megabitlik sınırsız bağlantımla 50 megabaytlık bir dosyayı tam tamına 3 saatte download etmeme olanak tanıyan hipersonik servis sağlayıcımız TTNet’i protesto etmek amacıyla yazıyorum. Bana evrenin en yavaş İnternet’ini en yüksek fiyatla sunan TTNet, sevgili Arap kardeşim. Öncelikle mesaa el-khair, sonra da m’easselame ve fakat, bunu okuyorsan hoşsun olm hoş!

Google Insights for Search artık “Google Arama Trendleri”

Meriç — Wed, 19 Aug 2009 08:48:36 +0000

Google’ın internet aramalarındaki bölgesel ve tarihsel trendleri merak eden herkesin öğrenmesine olanak sağlamak üzere geliştirdiği Google Arama Trendleri (Insights for Search) Türkçe olarak hizmet vermeye başlıyor.

Arama Trendleri’nin kullanıcılarına yönelik başlattığı iki yeni hizmet de var. Öyle eli boş gelmedi yani. Hizmetler, şimdiye kadar yapılmış tüm arama verilerinden yola çıkarak gelecekte olması muhtemel arama trendlerini öngörebilmeyi mümkün kılacağını iddia ediyor. Bir nevi “falcı” durumu. Yetmezmiş gibi, hangi terimlerin hangi zaman dilimlerinde daha popüler oldukları ve sonrasında bu trendlerin nasıl değişim gösterdiği Insights içerisinde yer alan hareketli harita özelliği sayesinde gözlemlenebiliyor. Bu hareketli haritalar kullanıcılara arama eğilimlerinin değişik bölgelerde zaman içerisinde geçirdikleri değişimleri inceleme imkanı da sunuyor. Hadi bakalım.

Anahtar kelime listesini genişletmek isteyen bir reklamcı, ekonomi trendlerini analiz eden bir ekonomist ya da sadece popüler olma yarışının bir parçası olmak için Google’ın Arama Trendleri (Insights for Search) servisi tüm kullanıcılarına aradıkları cevapları sunmaya hazırlanıyor. Bundan böyle belirli bir konuda hangi bölge, hangi ülke ve hatta hangi şehirlerden daha çok arama gerçekleştiğini gözlemleyerek, ısı haritası sayesinde arama oranlarının spesifik dağılımlarını inceleyebilmek, hangi sorgulamanın daha popüler olduğunu ve hangilerinin popülaritesinin giderek yükseldiğini gözlemlemek hatta Insights’ta yaratılan karşılaştırmalı grafikleri kullanıcı web sitelerinde kullanabilmek mümkün olacak.

Hadi koşup bakın: http://www.google.com/insights/search/

Facebook uygulamalarının oltasına takılmayın aman diyim.

Meriç — Wed, 19 Aug 2009 08:37:57 +0000

Trend Micro’nun CounterMeasures isimli blogunda 17 Ağustos’ta Rik Ferguson imzasıyla çıkan yazıda, muzip bir Facebook uygulamasının çeşitli ihtarlar yollayarak kullanıcıları delil toplayan bir siteye yönlendirdiği belirtiliyor.

Olası kurbanlar, kendi postalarından biri hakkında bir kullanıcının yorum yaptığı yönünde bir Facebook ihtarı alıyorlar. İhtarlar, “sex sex sex and more sex!!!” (seks, seks, seks ve daha fazla seks!!!) adlı bir uygulamadan geliyor gibi görünüyor. Bu uygulama kulağa şüpheli gelmesine ve çok düzensiz görünmesine rağmen 287.000’in üzerinde hayrana sahip bulunuyor.

İhtardaki hiper bağlar, fucabook.com etki alanında barındırılan ve tehdit içeren bir web sitesine gidiyor (Kullanıcı adının kendisi tekrar bir profile bağlanmıyor). Fucabook.com’daki sunucu, bir JavaScript yüklüyor, HTTP meta yenileme etiketlerini kullanarak gerçek Facebook web sitesini çekiyor ve kurbanı oturum açma bilgilerini girmeye yöneltiyor.

Herhangi bir hassas bilgiyi girmeden önce, tarayıcınızın adres çubuğunda gösterilen URL’yi her zaman kontrol edin. Aynı zamanda, fare imleciyle gezinerek, tıklamadan önce bir bağlantının gerçek varış noktasını denetleyin. Şüpheli görünüyorsa, tıklamayın. Bir Facebook kullanıcısıysanız, gizlilik ayarlarınızı gözden geçirmenin ve kullanmadığınız uygulamaları silmenin tam zamanı!

Saldırı sitesi, iddialara göre Ermenistan’da yaşayan Arsen Tumanyan adına kayıtlı. Etki alanı, GoDaddy üzerinden kaydedilmiş ve URL, Amazon Elastic Compute Cloud (EC2) bulutuna dönüşen bir IP adresine gidiyor.